Tag Archives: koffieautomaat

Automaat

Het leven op een kantoor is een beetje als een rectaal touché: je moet het een keer hebben meegemaakt om te weten wat het is (collega’s; ik weet dat jullie meelezen. Ik bedoel natuurlijk niet ons kantoor, maar ‘het kantoor’ als instituut).
Onze afdeling zit op de tweede verdieping, waar ook een automaat staat die na een druk op de knop ‘koffie’ een duister sap laat lekken. Ik wil die automaat niet demoniseren, maar de vloeistof smaakt naar het braaksel van iemand die ziek is geworden na het eten van een zak Haagse hopjes.
Mensen van de tweede verdieping halen hun koffie op de derde verdieping, waar de koffie smaakt naar koffie, geperst uit een vaatdoekje van twee dagen oud. Voor de duidelijkheid: op de tweede vinden we de koffie van de derde zo lekker dat we er twee trappen voor over hebben.
Vandaag stond iemand van de derde bij de automaat van de tweede. Hij ging koffie halen voor zijn collega’s. “Hier is de koffie toch wat pittiger.”

(hier nog een metaforisch stukje over la condition humaine + uitzoeken wat een rectaal touché is)