Tag Archives: geschiedenis

De Foute Koets

De Gouden Koets is een heel fout rijtuig, vinden Harry van Bommel en Mariko Peters.

Daar zit wat in. In een tijd dat het hele land zijn adem inhoudt om de broekriem aan te trekken, is het aardig astrant om je als Koninklijke Hoogheid in een Gouden Koets met acht PK te laten trekken door het volk dat jouw salaris (843.000 euro) ophoest. De boodschap van de Troonrede zou veel beter overkomen als de koningin kwam aantuffen in een Fiat Panda, maar ja, beenruimte…

Maar het gaat Harriko niet om het goud. Op het zijpaneel van het cadeautje staan ‘halfnaakte, zwarte mannen en vrouwen afgebeeld. Zij bieden hun rijkdommen aan aan het koningshuis.’

Dat ‘aanbieden’ is natuurlijk een understatement. Die rijkdommen zijn geroofd. Peters en Van Bommel willen dat Beatrix het paneel van haar koets laat verwijderen. Dat zou een eerste stap zijn om in het reine te komen met onze koloniale geschiedenis.

Het vuil afspoelen is inderdaad een manier om ‘in het reine’ te komen. In de psychologie heet dat ‘verdringing’. Verdringing leidt tot complexen. Niet doen dus. Bovendien, als we de Gouden Koets al fout vinden, kunnen we blijven uitgummen. De toegangspoort tot Auschwitz is eigenlijk ook wel heel fout.

Het siert Beatrix dat ze deze ‘gruwelijke geschiedenis’ niet laat overschilderen met goudverf. Aan de koets van Beatrix zie je waar haar welvaart vandaan komt. Eigenlijk zou iedereen zo’n zijpaneel op zijn koets moeten hebben: hypotheekadviseurs, strafpleiters en Nespresso-verkopers. De Gouden Koets is een geweten op wielen.

 

Lenmeister leest: Congo, een Geschiedenis

Het heeft lang geduurd voordat ik iets kon schrijven over “Congo, een geschiedenis” van David van Reybrouck. Ik wilde het eerst lezen (582 pagina’s netto, met verantwoording van de bronnen, de bibliografie en het notenapparaat: 680) en ik wilde er ook nog iets meer over uitkramen dan ‘wow…’

Inmiddels steken er zoveel veren in Van Reybroucks reet, dat gevreesd moet worden voor een ruptuur. Terecht: Congo is -ondanks de fouten- een magistraal boek.

De kortst mogelijke recensie luidt: “Van Reybrouck beschrijft de geschiedenis van Congo alsof je er zelf bij bent.”

Dat werpt wellicht de vraag op wat Congo ons kan schelen. Hebben we niet genoeg aan onze eigen problemen? De files? Onze pensioenen? De politieke elite versus de hardwerkende burger? En wat heeft Congo ons ooit gegeven?

Om met die laatste vraag te beginnen: Congo ‘gaf’ rubber voor onze banden, palmolie voor zeep en coltan voor mobiele telefoons. De yellow cake die gebruikt werd voor de productie van de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki? Afkomstig uit Congo. Overigens werden niet alle grondstoffen met een glimlach ingepakt.

Blijft over de vraag of Congo ons iets kan schelen. Waarschijnlijk niet. George Foreman vocht er tegen Muhammed Ali, het bloedigste conflict sinds 1945 vond er plaats en dan hebben we de belangrijkste mediamomentjes wel gehad. Waarom dan toch dit boek lezen? Omdat het magistraal is!

Continue reading