Tag Archives: Fred Teeven

Help de platenindustrie de winter door!

Fred Teeven, staatssecretaris van Veiligheid en Justitie, maakt zich hard voor het downloadverbod. Bij de formulering ‘maakt zich hard voor’, moet ik altijd denken aan fluffers en die zijn er ook: Teeven steunt op de Nederlandse Vereniging van Producenten en Importeurs van beeld- en geluidsdragers (NVPI), een organisatie die al tien jaar lang de huilbaby uithangt over misgelopen inkomsten.

In decennia van gratis downloaden heb ik nooit berouw gehad. Ooit probeerde iemand me een schuldgevoel aan te praten: “In Silicon Valley loopt een programmeur met lood in zijn schoenen naar huis om zijn gezin te vertellen dat papa wéér geen eten heeft meegebracht, omdat een jongen in Nederland niet wilde betalen voor Photoshop.” Die grap ging niet over de arme programmeur, maar over marketeers en de mensen van sales en juridische zaken.

Barry Hay, hier nog zonder montuur van Eyewish Groeneveld...

Tien jaar geleden voerde de platenindustrie campagne tegen het illegaal kopiëren van cd’s. Guus Meeuwis en Barry Hay lieten zich in een dramatisch spotje letterlijk de mond snoeren. De boodschap: kopiëren maakt artiesten als Guus en Barry monddood. Natuurlijk heb ik tientallen cd’s gekopiëerd, in de hoop dat het zou werken, maar helaas…

Tegenwoordig brand je alleen nog cd’s voor je oma of andere mensen die nog een cd-speler hebben. Binnen twee klikken zet je de hele discografie van The Golden Earring gratis op je telefoon. Jammer voor Barry, die nu reclame maakt voor een opticiën om zijn huizen te betalen.

De techniek om gratis te downloaden schrijdt voort. Van downloadsites naar Napster naar Bittorrent en straks, als Fred Teeven van de Volkspartij voor Vrijheid en Democratie het downloaden illegaal heeft gemaakt, zullen downloaders nog verder onderduiken.

Ondertussen betrap ik mezelf steeds vaker op het betalen voor muziek. De afweging ‘wel of niet betalen’, maak ik op basis van twijfelachtige, socialistische overwegingen. Als ik denk dat de artiest het geld goed kan gebruiken, koop ik de muziek. Als ik vermoed dat het geld tegen de plinten klotst, download ik gratis. Hypocriet natuurlijk, want Jay-Z moet ook ergens het geld vandaan halen om met zijn Gulfstream 450 naar de videoshoot te vliegen en een Maybach te slopen.

Terwijl de muziek – en filmindustrie miljoenen spendeerde aan juristen om hun pijn uit te schreeuwen, werkte Steve Jobs aan een makkelijke en -relatief- eerlijke en goedkope manier muziek en software te kopen.
Wie het laatst lacht, is helaas dood.