Category Archives: Actualiteit

Qatverbod

Het is zeker vijftien jaar geleden dat ik voor het laatst qat heb gebruikt. De Linkse Kerk regeerde nog over ons land. De grenzen stonden wagenwijd open voor wagonladingen asielzoekers. Ik woonde in Tilburg met een Somalische huisgenoot. Hij leidde een soort leven dat ik vaag kende van cassettebandjes van de Wu-Tang Clan. Zelf gebruikte hij geen qat, maar sommige van zijn Somalische vrienden wel.

Om wakker te blijven tijdens tentamenperiodes, kauwde ik wel eens qat. We haalden het in Tilburg-Zuid, in een ongemeubileerd huis waar Somalische mannen met bolle wangen glazig voor zich uit staarden. Wat ik me herinner van het effect: verhoogde concentratie en een relaxed gevoel. Maar ook: onrustige nachten met lucide dromen. Ik raakte, ondanks een persoonlijkheid die zich leent voor allerhande dwangmatig gedrag, niet verslaafd.

Vanmiddag diende zich een herkansing aan. Ik werk voor een omroepvereniging van hippe jonge mensen, met sexy vegetariërs die aan de lijn doen. Een paar collega’s hadden qat gehaald, voor een reportage over het op handen zijnde qatverbod. Wat er overbleef, stopte ik in mijn holle kies.

De nulmeting: dankzij vijf koppen koffie lag ik nog niet te slapen. Een uurtje kauwen later was ik alert en energiek. Mijn huid tintelde en in mijn buik voelde ik een onrust die ik niet vaak voel: vlinders. Vorige week vertelde een Somaliër op tv dat hij in het geval van een qatverbod zou verhuizen naar een land waar qat niet verboden is. Ik begrijp heel goed dat Somalische vrouwen niet blij zijn met hun qat-kauwende mannen.

Thuis ging ik hardlopen. Ik liep mijn gebruikelijke rondje van 7.5 kilometer. Twee keer. Ik voelde me Haile Gebrselassie. Haile Gebrselassie die een lichaam van 85 kilo moet aandrijven, maar toch.

Ik kan me voorstellen dat qat voor problemen zorgt, net zoals ik weet dat alcohol en wiet voor problemen zorgen. Een consequent kabinet verbiedt het allemaal.

De Foute Koets

p5rn7vb

De Gouden Koets is een heel fout rijtuig, vinden Harry van Bommel en Mariko Peters.

Daar zit wat in. In een tijd dat het hele land zijn adem inhoudt om de broekriem aan te trekken, is het aardig astrant om je als Koninklijke Hoogheid in een Gouden Koets met acht PK te laten trekken door het volk dat jouw salaris (843.000 euro) ophoest. De boodschap van de Troonrede zou veel beter overkomen als de koningin kwam aantuffen in een Fiat Panda, maar ja, beenruimte…

Maar het gaat Harriko niet om het goud. Op het zijpaneel van het cadeautje staan ‘halfnaakte, zwarte mannen en vrouwen afgebeeld. Zij bieden hun rijkdommen aan aan het koningshuis.’

Dat ‘aanbieden’ is natuurlijk een understatement. Die rijkdommen zijn geroofd. Peters en Van Bommel willen dat Beatrix het paneel van haar koets laat verwijderen. Dat zou een eerste stap zijn om in het reine te komen met onze koloniale geschiedenis.

Het vuil afspoelen is inderdaad een manier om ‘in het reine’ te komen. In de psychologie heet dat ‘verdringing’. Verdringing leidt tot complexen. Niet doen dus. Bovendien, als we de Gouden Koets al fout vinden, kunnen we blijven uitgummen. De toegangspoort tot Auschwitz is eigenlijk ook wel heel fout.

Het siert Beatrix dat ze deze ‘gruwelijke geschiedenis’ niet laat overschilderen met goudverf. Aan de koets van Beatrix zie je waar haar welvaart vandaan komt. Eigenlijk zou iedereen zo’n zijpaneel op zijn koets moeten hebben: hypotheekadviseurs, strafpleiters en Nespresso-verkopers. De Gouden Koets is een geweten op wielen.

 

Achter de dijken

Het is officieel: we mogen ons zorgen maken over buitenlanders. Maxime Verhagen heeft gezegd dat de angst van burgers niet alleen begrijpelijk is, maar ook terecht. Henk en Ingrid kunnen gerust zijn. Ze zijn dus níet gek. Geert Wilders heeft gelijk: het ligt gewoon aan de moslims.

Een populist is iemand die, als er ergens brand is, niet gaat blussen, maar gaat gillen om zoveel mogelijk publiek te trekken. Ondertussen wakkert hij met grootse gebaren het vuur aan. Want niet de oorzaak of het blussen van de brand is belangrijk, het vuur zelf geeft de populist zijn gloed.

Verhagen maakt een analyse van de tegenwoordige tijd, denkt hij:

We leven in een tijd van onbehagen. De meeste Nederlanders zijn tevreden met hun eigen leven, maar veel minder met de maatschappij waarvan ze deel uit maken. Onzekerheid is een levensgroot kenmerk van deze tijd.

Onzekerheid is niet alleen een levensgroot kenmerk van deze tijd, het is een levensgroot kenmerk van het leven zélf. Het onbehagen en de tevredenheid met het eigen leven zelfgenoegzaamheid zijn ook niet nieuw. De file is altijd de schuld van de auto’s vóór de jouwe.

Populisten vinden in de regel dat de overheid zich met te veel bemoeit, dat de belastingen te hoog zijn, dat massale immigratie een probleem vormt, dat de islam vaak nogal onbeschaafd is. Met die standpunten kun je het oneens zijn, maar het is wel erg gemakzuchtig ze meteen als onredelijk te diskwalificeren.

Met andere woorden: het is redelijk om te stellen dat de islam ‘vaak nogal onbeschaafd is’. In zijn eigen gemakzucht vergeet Verhagen die stelling te onderbouwen. Wat bedoelt hij eigenlijk? Heeft hij het over Marokkaanse scooterjeugd? Vrouwenbesnijdenis? Het feit dat de profeet Mohammed veertien eeuwen geleden een meisje van negen huwde?

Met hetzelfde gemak kun je beweren dat Nederland ‘vaak nogal onbeschaafd’ is: vandaliserende voetbalsupporters, pedofiele priesters en jongeren die op vakantie bezienswaardigheden zwaffelen. Of is dat wel erg gemakzuchtig?

Verhagen stelt dat we actuele problemen het beste kunnen beschouwen vanuit een perspectief van een paar eeuwen geleden:

We moeten om te beginnen de joods-christelijke wortels van ons land en ons werelddeel erkennen. Het CDA moet dit durven uitdragen. Onze historie, cultuur en onze ongeschreven omgangsvormen

De joods-christelijke wortels, wie is er niet groot mee geworden? Wortels, het klinkt alsof we er nog steeds door gevoed worden. Toch is het feitelijk juister om te spreken over het joods-christelijk verleden. We hebben weekdagen vernoemd naar Wodan, Donar en Freya, maar we spreken toch ook niet van Germaanse wortels?
Er is niet meer zoveel over van onze joodse wortels. Dankzij het bevolkingsregister -een verre voorvader van de bewaarplicht- konden de nazi’s de joden makkelijk opsporen. Nu mogen joden niet meer kosjer slachten. Ik zeg niet dat het verbod voortkomt uit anti-semitisme, maar echte dierenliefde is het ook niet. Anders had de regering de bio-industrie gisteren al opgedoekt.

Dat de multiculturele samenleving is mislukt, mag geen reden zijn om weg te kruipen achter de dijken, en alles wat vreemd is bij voorbaat af te wijzen.

De multiculturele samenleving is mislukt. Als je het maar vaak genoeg zegt, wordt het waar. Er wonen Turken, Surinamers, Duitsers (met krap 380.000 een van de grootste groepen allochtonen, maar ze moeten wel heel veel rouwstoeten hinderen voordat ze een probleem vormen) en Marokkanen in Nederland. Tenzij we een etnische zuivering houden, blijven ze hier.

Verhagen ziet geen reden om die vreemden bij voorbaat af te wijzen. Let op de toevoeging ‘bij voorbaat’. Blijkbaar mag het wel als we er maar lang genoeg over hebben geklaagd. En dan?

Over ‘cocooning’ achter de dijken zou Verhagen eens moeten praten met partijgenoot en vertrekkend FAO-vertegenwoordiger Agnes van Ardenne, die stelt dat Nederland is verworden tot internationale middelmaat.

Wij moeten er zijn voor de mensen voor wie het allemaal te snel gaat met Europa, internet en de wereldeconomie.

Ja mensen, wat gaat het allemaal snel met die economie en Europa! En hoe werkt het internet eigenlijk? Geen idee! De analyse van Verhagen klopt: voor sommigen gaat het te snel. Het probleem is dat Verhagen suggereert dat (CDA-)politici het allemaal wél begrijpen. Maar als die politici iets hebben bewezen, is het wel dat ze het zelf ook niet kunnen uitleggen.

Europa? Best belangrijk. Internet? Laten we al het internetverkeer scannen en opslaan. En dan de wereldeconomie… Toen die werd verwoest door ongereguleerde derivatenhandel, keken politici als bange konijnen in de koplampen van een aanstormende vrachtwagen. Of heb ik een kordaat optreden gemist? Corrigeer me gerust hoor.

Wilders heeft niets tegen moslims, maar hij heeft een probleem met de islam. Verhagen heeft niets tegen mensen die PVV stemmen, maar hij heeft een probleem met de PVV. Niet omdat de PVV ongelijk heeft, of omdat de partij schijnoplossingen biedt. Nee, Verhagen heeft iets tegen de PVV omdat het zijn partij stemmen kost. De Engelse taal heeft het beste advies voor Verhagen: if you can’t beat them, join them.

Weinig voor veel

Nog niet zo heel lang geleden moedigden telecombedrijven ons aan om voor een paar euro onbeperkt te internetten met onze mobieltjes. Niet dat je Nokia verder kwam dan het opvragen van een drieregelig weerbericht, maar uit de belofte van onbeperkt mobiel internet sprak vertrouwen in de toekomst.

Nu die toekomst is begonnen en mensen vergroeid zijn met hun mobiele internetverbinding, schrikken de telecomboeren wakker. Mensen gebruiken mobiel internet!

Marktleider KPN is dus op zoek naar een ‘nieuw business model‘. Zo noemt iemand wiens zuurstoftoevoer naar de hersenen wordt afgeknepen door een stropdas een prijsverhoging.

De consument, door reclamespotjes verslaafd gemaakt aan eindeloos mobiel internet, krijgt nu in Jip & Janneke-taal uitgelegd dat het internet is opgebouwd uit kostbare bits en bytes:

KPN doet voorkomen alsof het gemiddelde tekstmailtje 0.2 MB groot is. Dat is pittig: als je een tekstbestand (.txt) van 0.2 MB uitprint, heb je zo’n 70 A4′tjes nodig. Als je zonodig alles wilt uitdrukken in megabytes: het bericht ‘Top, kom je snel ‘s kijken? X Syl” is 0,0001 MB groot.

Veel vragen voor weinig, daar is de telecomindustrie goed in. Topmannen zijn slapend rijk geworden met het oude verdienmodel:  belminuten en sms’jes. Vooral de SMS is was een melkkoe die miljarden levert. De winstmarge op een SMS-bericht is 6500%. Omdat SMS-berichten meeliften op het controlekanaal van het GSM-systeem, is de kostprijs praktisch nul cent.

Nu consumenten dankzij het onbeperkte internet gratis berichten kunnen versturen, ontslaat KPN-baas Eelco Blok duizenden werknemers en verkent hij de mogelijkheden om extra geld te vragen voor diensten als Skype en Whatsapp. Daarmee veegt hij zijn bonusgeprikkelde reet af aan de netneutraliteit, zeg maar de Wet op Gelijke Behandeling van bytes op internet.

De telecommarkt is een oligopolie, een markt waarbij alle aanbieders rond een lunchtafel passen. In een perfecte wereld zou Eelco Blok daar een middelvinger krijgen van zijn collega’s, maar reken maar op een schouderklopje.

Henk met de korte achternaam

Dr. Henk Bleker

Altijd weer interessant als door de wol geverfde machtspolitici doen alsof ze net ontdekken hoe de wereld werkt. Henk Bleker (CDA) kan het erg goed. De staatssecretaris van Landbouw en ponyfokker ‘schrikt’ van de ongezonde verhouding tussen de miljardenindustrie van de intensieve veehouderij en de  antibioticadealers.

“Verdorie, kennelijk is er een groep mensen die van kwade wil is”. (NRC Handelsblad, 14 april)

In Nederland mogen dierenartsen de antibiotica die ze voorschrijven zelf verkopen. Bleker zegt geschrokken te zijn van de gevolgen van deze constructie. Een enigszins overtrokken reactie, want wat kun je verwachten van de dubbelfunctie arts-apotheker? Precies: dat je een belang hebt bij het voorschrijven van antibiotica.

Veehouders pompen jaarlijks zo’n 500 ton antibiotica in hun dieren. Niet omdat ze ziek zijn, maar omdat ze moeten groeien. Iedere calorie die kippen, koeien en varkens niet hoeven te spenderen aan hun afweersysteem, kunnen ze omzetten in vlees.

Bacterieën passen hun DNA aan op die tsunami van antibiotica. Ze worden resistent voor antibiotica die mensen vroeg of laat nodig hebben. Een positieve ontwikkeling, tenminste, als je redeneert vanuit het standpunt van de ééncelligen (hier nog een grap maken over de filosofie van de intensieve veehouderij)

Bleker wil het voorschrijven en verkopen van antibiotica ontkoppelen, maar alleen als veehouders er zelf niet in slagen om het antibioticagebruik dit jaar met 20 procent terug te dringen. Een beetje slap van iemand die al heeft erkend dat er mensen zijn ‘van kwade wil’. Terwijl het niet moeilijk hoeft te zijn: Zweden heeft al 25 jaar een verbod op antibiotica als groeibevorderaar.

Maar misschien moeten we dr. Henk Bleker nog wat tijd geven om een paar dingen op een rijtje te zetten. Want je kunt veel van hem zeggen; hij is niet iemand die te snel oordeelt:

Waar Bleker zei “Daar heb ik geen oordeel over”, bedoelde hij: “Hier is natuurlijk sprake van onaanvaardbare belangenverstrengeling, maar de schoorsteen moet roken en ik wil die paar boeren die nog CDA stemmen niet kwijtraken. Ik ben een joker STOP.”

Foto’s van die vage buurman

“Mensen maken aan de lopende band foto’s en filmpjes van bekende Nederlanders, die ze vervolgens op internet plaatsen. Het zou ons goed uitkomen als diezelfde mensen ons foto’s en filmpjes stuurden van die vage buurman die ’s morgens om elf uur eens zijn ogen uitwrijft en in zijn peperdure auto wegspuit, om laat in de avond terug te keren, terwijl duidelijk is dat hij helemaal niets uitvreet voor de kost. We zouden hier wel wat hulp van de Amsterdammers kunnen gebruiken.”

Wie zei dit in Het Parool van 17 februari? Was het A: John de Mol, over een nieuw reality-tv-format, of B: een gemakzuchtige rechercheur van de Amsterdamse politie? Het is natuurlijk B, maar het onderscheid tussen reality-tv en de werkelijkheid vervaagt in rap tempo. Overigens voel ik me persoonlijk aangesproken door de rechercheur: ik bén ik zo’n ‘vage buurman die ’s morgens om elf uur eens zijn ogen uitwrijft’, om vervolgens weg te sukkelen in mijn matglanzende middenklasser.

Het verhaal gaat verder:

“Telecombedrijven zouden zich de vraag kunnen stellen wie precies profiteert van de anonimiteit die een prepaid gsm biedt. De ouders die hun kind maar een beperkt beltegoed willen geven of mijn moeder die maar af en toe wil bellen, hebben er vast geen bezwaar tegen als hun identiteit wordt geregistreerd. Die boef wel.”

Aldus ‘een’ rechercheur. Want laat dat even duidelijk zijn: de politie heeft natuurlijk wél recht op anonimiteit. Die arme politie heeft het ook niet gemakkelijk: boeven dragen vaak handschoenen, ze trekken een bivakmuts over hun gezicht en nu bellen ze ook nog eens prepaid!

Het probleem is dit: opsporingsambtenaren zijn verslaafd aan de telefoontap. In 2009 tapte Justitie gemiddeld 2121 telefoontjes. Per dag. Dat staat los van de 1078 gesprekken die de AIVD in dat jaar afluisterde. En neem ze dat eens kwalijk: tappen is goedkoop, je zit droog, je kunt koffie drinken en als je wat mist, spoel je het bandje terug.

Cameratoezicht is ook comfortabel: op de snelweg levert iedere ongekeurde of te hard rijdende auto geld op. In de binnenstad lijken camera’s (in de Amsterdamse metro hangen er ruim 700) de sociale veiligheid te vergroten en mocht er iets buiten de camera gebeuren: 1 op de 9 meldingen bij de anonieme kliklijn resulteert in een aanhouding.

Volgens anonieme rechercheurs is dat niet genoeg: het zou hen ‘goed uitkomen’ als burgers elkaar in de gaten gaan houden. Vraag niet wat de diender voor jou kan doen, maar vraag wat jij voor de diender kunt doen.

Ik ben geen fan van burgerjournalistieke onthullingen van het kaliber ‘ook oom agent staat soms op knappen’, maar als we elkaar dan toch geen bespieden: let’s watch Big Brother.